Założycielem naszego zakonu jest św. Franciszek z Asyżu
HISTORIA
1181/1182 r.
W bogatej rodzinie kupieckiej Bernardone przychodzi na świat
chłopiec. Na chrzcie otrzymuje imię Jan; Jego ojciec po powrocie
z Francji (syn urodził się w czasie jego nieobecności)zmienia
jego imię na Franciszek.
1202
Wojna między Perugią i Asyżem. W bitwie pod Ponte San Giovanni,
Franciszek zostaje wzięty do niewoli i uprowadzony do Perugii.
1204 r.
Długa choroba Franciszka
1205 r.
Franciszek w odpowiedzi na wezwanie papieża dołącza do wyprawy
krzyżowej. Wspaniale wyposażony wyrusza w drogę. W Spoleto,
podczas snu ma widzenie i otrzymuje polecenie powrotu do Asyżu.
Franciszek ulega metamorfozie. Powoli wyłącza się z życia
towarzyskiego. W kościele św. Damiana słyszy głos mówiącego do
niego Chrystusa: Franciszku, idź i odbuduj mój Kościół, gdyż
popada w ruinę.
W Foligno sprzedaje kilka sztuk sukna zabranego z magazynu ojca,
a otrzymane ze sprzedaży pieniądze ofiarowuje kapelanowi
kościoła św. Damiana, lecz ten nie chce ich przyjąć. Franciszek
wchodzi w konflikt ze swoim ojcem.
1206 r.
Przed biskupem Asyżu, Franciszek wyrzeka się wszystkich dóbr i
wyrusza w stronę miasta Gubbio. Potem wraca do Asyżu,
przywdziewa szaty pustelnika i rozpoczyna naprawę kościoła św.
Damiana i innych kościołów.
1208 r.
W Porcjunkuli Franciszek słyszy Ewangelię czytaną w dzień św.
Macieja. Odkrywa w niej swoje powołanie do życia ewangelicznego
w całkowitym ubóstwie; zmienia swój ubiór, pozostawia sobie
jedną tunikę, a skórzany pas zmienia na zwykły sznur. Zaczyna
głosić ludziom Słowo Boże. Dołączają do niego pierwsi
towarzysze, których nazywa braćmi: Bernard z Quintavalle, Piotr
Cattani i Egidiusz (Idzi) z Asyżu.
1209 r.
Franciszek pisze krótką Regułę na podstawie tekstu Ewangelii i
udaje się wraz z jedenastoma braćmi do Rzymu. Papież Innocenty
III ustnie zatwierdza przedstawiony przez nich sposób życia
zakonnego. Bracia zamieszkają początkowo w opuszczonej chacie w
Rivo Torto, potem przenoszą się do Porcjunkuli, małej kaplicy
Matki Bożej Anielskiej, która stanie się kolebką Zakonu.
1213 r.
Franciszek otrzymuje od Orlando Catani, hrabiego Chiusi, górę La
Verna (Alwernia) i zakłada tam pustelnię. W kolejnych latach
Franciszek wraz z braćmi odbywa liczne podróże misyjne głosząc
życiem i słowem Ewangelię.
1223 r.
W Greccio Franciszek celebruje misterium narodzin Chrystusa,
buduje pierwszą bożonarodzeniową szopkę.
1224 r.
Franciszek udaje się na Alwernię, by odbyć tam
czterdziestodniowy post przed uroczystością św. Michała
Archanioła. 14 lub 15 września otrzymuje stygmaty Męki Pańskiej.
Podróżując na osiołku, stygmatyzowany Franciszek apostołuje w
całej Umbrii i Marchii Ankońskiej.
1225 r.
Nasila się choroba oczu. Prawie niewidomy przebywa w kościele
św. Damiana. Tu pośród wielkich cierpień otrzymuje od Boga
zapewnienie o swoim zbawieniu wiecznym. Przepełniony radością
układa Pieśń Słoneczną.
1226 r.
Zatrzymuje się w pustelni Le Celle niedaleko Kortony, gdzie
dyktuje swój Mały Testament. Potem wraca do Porcjunkuli. Pod
koniec sierpnia stan Franciszka pogarsza się z każdym dniem,
dlatego bracia sprowadzają go do Asyżu, gdzie znajduje gościnę w
pałacu biskupim. We wrześniu przeczuwając nadchodzącą śmierć
prosi, by przeniesiono go do Porcjunkuli.
Tu w sobotę, 3 października odchodzi do Domu Ojca.
1228 r.
W dwa lata po śmierci Franciszka, odbyła się jego kanonizacja,
której dokonał papież Grzegorz IX.
1230 r.
Uroczyste przeniesienie ciała św. Franciszka do nowej bazyliki
zbudowanej na jego cześć.
